وکالت بلاعزل، نوعی وکالت است که در آن موکل حق عزل وکیل را از خود سلب کرده و معمولاً در ضمن یک عقد لازم یا شرط خاص در وکالتنامه ایجاد میشود. اگرچه این نوع وکالت به ظاهر غیرقابل فسخ است، اما قانونگذار در مواردی امکان ابطال آن را پیشبینی کرده است. بر اساس قانون مدنی ایران، وکالت بلاعزل ممکن است به دلایلی نظیر فقدان عقد لازم، فوت یا حجر طرفین، پایان مدت تعیینشده، استعفای وکیل، انجام موضوع وکالت توسط موکل، یا نبود شرایط اساسی صحت قرارداد (مانند قصد و رضا یا اهلیت قانونی) باطل شود. همچنین، در صورت اثبات تخلف وکیل از حدود اختیارات یا عدم رعایت مصلحت موکل، دادگاه میتواند آن را ابطال کند. بنابراین، علیرغم عنوان «بلاعزل»، این وکالت در شرایط خاص قابل لغو است.